Sayfa : 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11

Saka erinden Alay Komutanına kadar tümüyle şehit olan Şehitler Alayının Komutanı Yarbay Hüseyin AVNİ Bey’ in mezarı buradadır. 

57 nci Alay Atatürk’ ün Büyük Nutkunda sözünü ettiği Arıburnu Muharebelerinde tümü şehit düşen ünlü şehitler anıtıdır.

25 NİSAN 1915’ de Arıburnu kıyılarına çıkarak Conkbayırı ve Kocaçimen tepelerini almak üzere olan Anzak Kolordusuna yaptığı devamlı süngü hücumları ile 20 bin kişilik ANZAK Birliklerini denize kadar sürmüştür. Anafartalar Muharebeleri süresince çok kanlı taarruz ve hücumlarla Conkbayırı ve Kocaçimentepe mevzini Anzakların eline geçmesine mani olmuş, bütün cepheyi korumuştur 

22 – 57 NCİ ALAY ŞEHİTLİĞİ

Kanlısırt’tan Conkbayırı’ na giden yol “Lone Pine” anıtının önünden geçer, Merkeztepenin doğusundan Bomba Sırtına ve müteakiben şehitliğe ulaşır. Bu anıt, 52 subay, 515 er ve erbaştan oluşan ve tamamı şehit olan ünlü 57 nci Alayın anısına 1992 yılında yaptırılmıştır. 

57 nci Alay bir semboldür; Çanakkale’de çarpışan 450.000 askerden, şehit olanların her biri 

57 nci Alayın birer ferdidir. Mustafa Kemal Paşa, “Anafartalar Muharebatına Ait Tarihçe” adlı eserinde 57 nci Alayın yazdığı kahramanlık destanını şöyle anlatıyor:

“Biz ferdi kahramanlık sahneleriyle meşgul olmuyoruz. Yalnız size Bomba Sırtı vakasını anlatmadan geçemeyeceğim : Mütekabil siperler arasında mesafemiz 8 metre; yani ölüm muhakkak… Birinci siperdekiler, hiçbiri kurtulamamacasına kamilen düşüyor.

İkincidekiler onların yerine gidiyor. Fakat ne kadar şayanı gıpta bir itidal ve tevekkülle biliyor musunuz ? Öleni görüyor, üç dakikaya kadar öleceğini biliyor ve hiç bir fütur bile göstermiyor, sarsılmak yok. Okuma bilenler ellerinde Kur’anı Kerim, cennete girmeye hazırlanıyorlar. Bilmeyenler Kelime-i Şahadet çekerek yürüyorlar. Bu Türk askerindeki ruh kuvvetini gösteren şayanı hayret ve tebrik misalidir. Emin olmalısınız ki Çanakkale Muharebesini kazandıran, bu yüksek ruhtur.”

23 – MEHMET ÇAVUŞ ANITI

ÇANAKKALE Savaşlarında bir değil birçok Mehmet Çavuş vardır. Bu anıt 1919 yılında yapılmış olup 650 şehidi temsil eder. 600 metrekarelik bir alanda yapılmıştır.
Anıt, Mehmetçiğin ölüm pahasına savunduğu SERÇETEPE, KANLISIRT ile tek ikmal yolu olan ŞARAPNEL Vadisinde tamamen hakimdir. 

Bu bölge Türkler ve İngilizler için önemli idi. Her iki taraf da elinde bulundurmayı istiyordu. Bundan dolayı burada çok kanlı çarpışmalar olmuştur. Bu savaşlarda her iki taraf da birbirlerine birkaç metre mesafeye kadar yaklaşmışlardır. 

Öyküsü şöyledir : KABATEPE önlerine çıkarma yapılacak yeri belirlemek için 24 NİSAN günü bu sahilin biraz açığına bir şamandıra konulmuştur. Aynı gün akşamı, bu bölgede kıyı gözetlemesi yapan Mehmet Çavuş, güneşin batışı sırasında denizde parlayan bir cisim görür. Arkadaşlarına bu cismin yanına gitmek istediğini, çünkü bundan şüphelendiğini söyler. Yüzme bilen bir arkadaşı ile beraber bu cismin yanına gider. Bunun deniz dibine tespit edilmiş fosforlu bir şamandıra olduğunu görür. Arkadaşı bunu hemen batırmayı ya da alıp karaya çıkarmayı teklif eder. Mehmet Çavuş ise bu fikri beğenmez. Bunun İngilizler tarafından konulmuş bir işaret olduğunu anlamıştır. O halde düşmanı şaşırtmak lazımdır. Şamandıranın ipini keser ve serbest bırakır. 25 NİSAN sabahı çıkarma şamandıranın bulunduğu yere, ARIBURNU bölgesine yapılır. Kayalık bir yer olan bu bölgeye çıkılmasına sebep olur. Böylece Mehmet Çavuş' un yaptığı bu akıllıca iş; Çanakkale Savaşlarının sonucu üzerinde büyük etki yapar. 

Anıtın üç yönündeki kitabelerde şunlar yazılıdır :

Kuzeyinde : Boğazın ilk bombardımanı 19 Şubat 1915, Donanma ile Boğazın zorlanması 18 Mart 1915.

Doğusunda : Arıburnu ve Seddülbahir’ e ilk çıktıkları gün 25 Nisan 1915. Seddülbahir’ den çekildikleri gün 10-11 Kanun 1916. 

Batısında : Anafartalar’ a ilk çıktıkları gün 7 Ağustos 1915 Anafarta ve Arıburnu’ nda çekildikleri gün 10-11 Kanun 1916.

Mehmet Çavuş anıtından güneye doğru giden yol, birden biter. Aşağıya bakıldığında doğanın bir harikası görülmektedir. Burası Arıburnu yarları olarak bilinen ve ANZAKLAR’ın ilk çıktıklarında karşılaştıkları yerdir.

25 NİSAN 1915 sabahı Bombasırtı’ ndan hücuma kalkan bazı birliklerimiz, arazinin fundalık oluşu ve iyi bilinmemesi sebebi ile büyük bir coşku ile koşarken arazinin durumunu farkedememiş ve boşluğa uçmuşlardır. Ana komuta gemisi Queen Elizabeth’ den dürbünle çıkarmayı (sahili) seyretmekte olan General Hamilton, bu anı, “Gelibolu Günlüğü” isimli hatıratında şöyle bahsetmektedir : “Türkler çok cesur ve iyi savaşan insanlar. Karada hırsla üzerimize saldırdıkları yetmiyormuş gibi, şimdi de uçarak üzerimize geliyorlar.”

Sayfa : 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11